Этнографический музей (польск. Muzeum Etnograficzne) — музей, находящийся в Познани, Польша. Этнографический музей является филиалом познанского Национального музея.
История
Музей расположен в здании бывшей масонской ложи, которое было построено в начале XIX века. В музее экспонируются материалы, связанные с этнографической культурой Великой Польши.
В музее действует постоянная выставка Народное искусство Великой Польши, которая экспонирует этнографические материалы XIX—XX веков.
В музее есть отделы, посвящённые азиатской, латиноамериканской и африканской этнографии.
| Рейтинг Google | 4.3 |
| Адрес | улица Гробля, 25, Познань |
| Дата основания | 28 декабря 1911 |
| Сайт музея | www.mnp.art.pl/muzeu… |
Источник информации: Wikipedia
Отзывы на «Этнографический музей»
Początki Muzeum Etnograficznego nierozerwalnie związane są z działalnością Towarzystwa Ludoznawczego, założonego w Poznaniu w 1910 roku. Jego prezesem została wówczas Helena Cichowicz, która wraz z córką Wiesławą zajęła się kolekcjonowaniem i opracowywaniem zbiorów etnograficznych. Ich zaangażowanie i pasja doprowadziły do otwarcia, 28 grudnia 1911 roku, pierwszej wystawy etnograficznej w siedzibie Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu.
Muzeum Etnograficzne w Poznaniu – oddział Muzeum Narodowego w Poznaniu, muzeum etnograficze. Mieści się w budynku dawnej loży masońskiej na ul. Grobla 25. 26 czerwca 1821 odbył się tutaj pierwszy koncert Karola Lipińskiego. Obecny budynek wzniesiony został na początku XIX wieku. Został wpisany do rejestru zabytków pod numerem wpisu A019 w dniu 22 października 1953.
Jako oddział Muzeum Narodowego w Poznaniu jest wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów, prowadzonego przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach.
Wystawa w Noc Muzeów (2009)
Muzeum otwarto 7 czerwca 1987 przy udziale wiceminister Krystyny Marszałek-Młyńczyk.
W muzeum zgromadzono zabytki wielkopolskiej kultury ludowej. Ekspozycja stała to: Sztuka ludowa w Wielkopolsce – rzeźba, malarstwo, stroje, hafty, zdobnictwo (ceramika, drewno) oraz rekwizyty obrzędowe i instrumenty muzyczne z XIX i XX wieku.
Przed otwarciem muzeum mieściła się tutaj siedziba Domu Spożywców, otwartego 15 sierpnia 1945. Obiekt wyremontowano wtedy nakładem 80.000 złotych, pochodzących ze składek Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Spożywczego.
Po wizycie, w nowo odkrytym muzeum, jestem bardzo rozczarowany.
Pierwszy minus- BARDZO NIEMIŁA PANI PRZY KASIE BILETOWEJ. Jeśli ma Pani zły dzień, proszę zachować to dla siebie ? (Pan ochroniarz był mega miły).
Drugi minus- nie można w spokoju oddać się eksponatom ze względu na Panie, które obserwują każdego. Jeśli boicie się, że ktoś może dotknąć eksponatów, zamknijcie je w szklanym akwarium.
Wystawa nawet fajna, sale w dobrym klimacie i fajne różnorodne eksponaty.
Wystawa o Bambrach bardzo ciekawa.
Warto również obejrzeć zdjęcia sprzed 100 lat, powiększone i pokolorowane.
Wystawa o rzeczach co prawda prezentuje zbieraninę różnych rzeczy z całego świata, bez przewodniego tematu, ale rzeczy te są świetnie opisane. Możemy poczytać nie tylko o pochodzeniu przedmiotów, ale też o ich konserwacji.
Lubię takie miejsca. Cisza, nastrój, półcień. Bardzo dużo eksponatów. Zrobiły na mnie wrażenie ich opisy, oprócz daty i nazwy, zamieszczone są krótkie informacje o historii tychże. Warto poczytać. Piękna wystawa zdjęć, chyba czasowa. Zdjęcia powiększone, opisane, piękne i poruszające. Szczerze polecam.
