Дом под крестом (Польша, Краков)

Dom " Pod Krzyżem" powstał w drugiej połowie XV wieku jako siedziba szpitala św. Rocha dla scholarów z kaplicą pod tym samym wezwaniem . Na elewacji od strony ulicy Szpitalnej znajduje się krucyfiks , który jest kopią krzyża umieszczonego w tym miejscu w XVIII wieku gdy w budynku mieściło się schronisko dla ubogich . W dwudziestoleciu międzywojennym w kamienicy funkcjonował awangardowy teatr "Cricot". Obecnie w budynku działa oddział muzeum historycznego Miasta Krakowa.

Jego celem jest gromadzenie, ochrona i upowszechnianie pamiątek związanych z działalnością teatrów krakowskich od powstania sceny narodowej w końcu XVIII wieku do czasów współczesnych. Zadaniem głównym jest rozbudzanie zainteresowania wszystkim, co łączy się z ulotną sztuką teatru. Zadanie to chce spełnić stała ekspozycja, przypominająca największe wydarzenia przeszło dwustuletniej historii tego teatru i działających tam wybitnych indywidualności aktorskich. Dzieje Domu pod Krzyżem sięgają średniowiecza i związane są z losami szpitala ubogich scholarów, noszącego od XVI wieku imię św. Rocha. Placówka, będąca początkowo oddziałem czynnego w Krakowie od 1244 roku szpitala św. Ducha, usamodzielniła się w latach 1458-1460, przejmując na własność dom przy ulicy Szpitalnej i św. Marka. Po pożarze w roku 1528 rajca miejski i prowizor Antoni Franckowicz podjął się remontu i odbudowy. Z tego czasu pochodzi renesansowa przewiązka, łącząca główny budynek z oficyną. Od 1780 roku właścicielem budynku została parafia kościoła Mariackiego i pomieściła w oficynie przytułek dla ubogich, a w budynku frontowym mieszkania. W roku 1903 budynek został odsprzedany Radzie Miasta. W latach 1917 - 1937, w salach pierwszego piętra miał swoją siedzibę Związek Artystów Plastyków. Wiosną 1933 roku otwarto tutaj eksperymentalny teatr "Cricot". W trzy lata później Rada Miasta Krakowa przeznaczyła "Dom pod Krzyżem" na siedzibę przyszłego Muzeum Historycznego m. Krakowa. W 1958 roku podjęto uchwałę o przebudowie i umieszczeniu tutaj Muzeum Teatralnego. Decyzja ta odwołała się do projektu Macieja Szukiewicza z 1917 roku, który wskazywał ten właśnie budynek na siedzibę Muzeum Teatralnego.

Spokojnie można pominąć to miejsce podczas zwiedzania. Nic ciekawego

Piękne miejsce.

Lugar histórico de la humanidad, lugar sagrado también, mucha energía en el ambiente